Orkidenizi sevgiyle boğuyor olabilirsiniz.

Sabit bir gün sayısı yoktur; bulunulan odanın sıcaklığına ve nemine göre genellikle 7–10 günde bir sulama gerekir. En doğru yöntem takvime değil, şeffaf saksıdaki kök rengine bakmaktır.

Kökler canlı yeşil renkteyse bitkinin suya ihtiyacı yoktur. Kök rengi gümüşi griye/beyaza döndüyse ve saksı hafiflemişse sulama zamanı gelmiş demektir.

En etkili yöntem daldırma (banyo) usulüdür. Şeffaf saksı oda sıcaklığındaki su dolu bir kaba oturtulur, köklerin suyu çekmesi için 10–15 dakika bekletilir. Ardından saksı çıkarılarak fazla su tamamen süzdürülür.

Sert ve yüksek kireçli musluk suları zamanla köklerde tuz birikmesine ve emilim bozukluklarına yol açar. Mümkünse dinlendirilmiş, içme suyu niteliğinde veya yağmur suyu tercih edilmelidir.

Önerilmez. Tropikal bir bitki olan orkidenin kökleri soğuk şokuna hassastır. Buz, kök dokularına zarar verebilir ve saksı harcının her yerine eşit nem yayılmasını engeller.

Saksı tabanında kalan durgun su veya sürekli ıslak kalan kökler oksijensiz kalarak yumuşar, kahverengileşir ve çürür. Kök çürümesi, orkide ölümlerinin en yaygın nedenidir.

Aydınlık ama doğrudan güneş almayan pencere kenarları idealdir. Doğu veya tül perde arkasından ışık alan batı/güney pencereleri en uygun konumlardır.

Öğle saatlerindeki yakıcı güneş ışığı yapraklarda sarı-kahverengi kalıcı yanıklara (güneş yanığı) ve bitkinin dehidrasyonuna sebep olur.

Gündüz 20–25 °C, gece ise 15–18 °C civarındaki sıcaklıklar idealdir. Gece ile gündüz arasındaki 5–8 derecelik sıcaklık farkı, bitkinin çiçek sapı çıkarmasını tetikleyen ana faktördür.

Evet, %50–70 arası bağıl nem orkideler için idealdir. Kuru ev ortamlarında saksı yanına su dolu bilyeli bir kap koymak veya ortamı havalandırmak faydalı olur.

En yaygın nedenler; yetersiz ışık, gece-gündüz sıcaklık farkının olmaması, köklerin çürümüş olması veya bitkinin aşırı karanlık bir noktada konumlandırılmasıdır.

Sap tamamen sararıp kuruduysa: En alt dip noktadan kesilip temizlenir.
Sap hâlâ yeşil ve canlıysa: Çiçeklerin döküldüğü alanın altındaki 2. veya 3. boğumun (boğum çizgisinin 1 cm üstünden) kesilmesi, o boğumdan yeni bir yan dal çıkmasını sağlayabilir.

Keiki, orkidenin çiçek sapında oluşturduğu yavru bitkidir. Yavru keiki en az 3–4 köke ulaştığında ve kök boyları 5 cm’ye geldiğinde ana daldan dikkatlice ayrılarak ayrı bir orkide saksısına dikilebilir.

Sağlıklı bir Phalaenopsis orkidesinin çiçekleri, türüne ve ortam şartlarına bağlı olarak 1 ile 3 ay arasında canlı kalabilir.

Orkide kökleri klorofil içerir ve fotosentez yapar. Ayrıca şeffaf saksı, kök rengini ve nem durumunu dışarıdan kontrol etmeyi kolaylaştırır.

Doğada orkideler ağaç kabuklarına tutunarak epifit olarak yaşarlar. Bu nedenle normal bahçe toprağında boğulurlar. Özel orkide harçları; çam kabuğu, hindistan cevizi lifi (çips) ve ponza taşından oluşur.

Saksı değişimi kesinlikle çiçekli dönemde yapılmamalıdır. Çiçekler döküldükten sonra, 2-3 yılda bir ya da ağaç kabukları un ufak olup hava geçirgenliğini kaybettiğinde ilkbahar aylarında yapılmalıdır.

Hayır. Saksı dışına uzanan gri/yeşil hava kökleri bitkinin ortamdaki nemi ve oksijeni almasını sağlar. Kurumadığı veya çürümediği sürece kesinlikle kesilmemelidir.

Saksı değişimi sırasında içi boşalmış, samansı kurumuş veya içi boşalıp çürümüş kahverengi kökler steril bir makasla sağlıklı dokunun hemen sınırından kesilerek uzaklaştırılır.

Büzüşmüş (pörsümüş) yapraklar bitkinin su alamadığını gösterir. Bu durum iki nedenden kaynaklanır: Ya uzun süre susuz kalmıştır ya da aşırı sulamadan kökleri çürüdüğü için su emilimini gerçekleştiremiyordur.

Bu durum genelde iki nedenden kaynaklanır: Bitkinin yüksek sıcaklık/ışık stresi altında salgıladığı tatlı özsu (guttation) veya kabuklu bit, unlu bit gibi emici zararlıların bıraktığı atıklar.

Pamuksu beyaz birikintiler şeklinde görülen unlu bitler, alkollü bir pamukla yapraktan ve boğum aralarından fiziksel olarak temizlenmeli, ardından bitki izolasyona alınarak uygun izopropil alkollü karışımlarla veya evsel arap sabunlu solüsyonlarla silinmelidir.